kijk naar me, afzichtig,
zie me staan
het énige wat ik wilde
was je kriebelen op die reling
plaats die handen op je zij
zoals die brug daar onder jou hing
maar het eenvoudige van jouw speling
was teveel na redenering
en het ijs riep zacht naar mij
zodat ik enkel maar wat rilde
kom naar me, voorzichtig
kijk me aan
met je aura zo fijn
prik je onbekende punten
waarna het opspringen trekt
aan koordjes voor vlinders
maar mijn denken hindert
en mijn reilen vlekt
zodat met evenveel kunde
mijn falen zal zijn
kom bij me, omzichtig
raak me aan
bloed verwarmt het kopje
twijfel in mijn hoofd
veel te veel verdachten
ziel compleet verdoofd
vrienden spreken woorden
wijze raad tot moed
maar verliezen van het noorden
teveel nog huiv'ren doet
kijk naar me, doorzichtig,
komaan
vis zonder ijs kan stinken
kokhalsen zijn mijn interesse niet
en gedachten afsnijden
om koppen af te leiden
is nooit wat de wereld ziet
Traunbees,
Mechelen, 07 januari 2009, 22:17